حرکت لاک پشتی چرخ های صنعت در سیستان و بلوچستان

خراسان - مورخ دوشنبه 1389/05/18 شماره انتشار 17619

 

سیستان و بلوچستان با ۱۸۷ هزار کیلومتر مربع وسعت و اختصاص ۴ هزار و ۳۰۰ هکتار از وسعت آن به ۲۸ ناحیه و شهرک صنعتی ، از نبود سرمایه گذار برای ایجاد واحدهای صنعتی و تولیدی و یا تمایل نداشتن سرمایه گذاران برای ورود به این استان رنج می برد.

نبود واحدهای صنعتی تخصصی مادر که نیاز اولیه ایجاد واحدهای تولیدی و فرآوری جانبی است باعث حرکت لاک پشتی رشد صنایع استان شده است و از سوی دیگر دوری از مرکز و نبود نیروی متخصص صنعتی از جمله مشکلات حاکم بر صنایع کوچک می باشد. این در حالی است که سیستان و بلوچستان دارای نیروی کار جوان و مستعد و منابع و معادن دست نخورده و غنی می باشد.رئیس هیئت مدیره و مدیر عامل شرکت شهرک های صنعتی سیستان و بلوچستان در این باره می گوید: یک هزار و ۷۰۰ قرارداد منعقد شده در این شرکت باعث ایجاد ۱۰ هزار فرصت شغلی شده که روند افزایش آن به ۲۱ هزار فرصت شغلی را پیش بینی می کنیم و این نقطه قوتی برای استان ماست زیرا ۵۰ درصد واحدهای صنعتی و ۵۰ درصد بخش اشتغال سیستان و بلوچستان در شهرک های صنعتی این استان ایجاد شده است . در حالی که میانگین کشوری بین ۲۰ تا ۲۸ درصد است. «محمد یعقوبی» اظهار می دارد: تمامی کارها از ایجاد واحدهای صنعتی تا آماده سازی و بازاریابی برای محصولات واحدهای تولیدی در اختیار سرمایه گذاران گذاشته می شود اما هنوز استقبال مناسبی انجام نگرفته است و ظرفیت های زیادی در شهرک ها و نواحی صنعتی سیستان و بلوچستان خالی مانده است. برگزاری دوره های آموزشی برای نیروهای مشغول کار در واحدهای صنعتی و تولیدی توسط اداره کل فنی و حرفه ای در محل شهرک های صنعتی ، برگزاری دوره ها و تورهای آموزشی در سراسر کشور، رفع نیازهای نرم افزاری شرکت ها و واحدهای تولیدی، هیچ کدام مشوقی برای مدیران واحدها نبود. وی می گوید: سرانه فضای تولیدی و صنعتی برای هر نفر در کشور ۱۱ متر مربع است در حالی که سرانه فضای ایجاد شده در سیستان و بلوچستان ۱۸ متر مربع می باشد و با داشتن ظرفیت صنعتی بالا و قابلیت های پنهان در کنار محرومیت آشکار مشکل نبود رغبت به سرمایه گذاری هم چنان مشهود است. وی ادامه می دهد: این استان و بالاخص زاهدان قابلیت تبدیل شدن به قطب صنعتی کشور را دارد. اما به نگاه کارشناسی شده نیازمند است و مسئولان و نمایندگان کشور باید با ایجاد قانون و طرح و لایحه به حمایت از آن بپردازند. زیرا که مصوبات دولت تاکنون هیچ نفعی برای صنعت سیستان و بلوچستان نداشته است. رئیس هیئت مدیره و مدیر عامل شرکت شهرک های صنعتی می افزاید: اجرای طرح اصل ۴۴ قانون اساسی به نفع این استان نیست زیرا دولت با نداشتن اجازه مشارکت در سرمایه گذاری ها و واگذاری آن به بخش خصوصی باعث می شود تا محرومیت و مظلومیت مردم سیستان و بلوچستان بیش از پیش آشکار شود.تعداد واحدهای صنعتی مادر در این استان تنها ۴ واحد است که به تعداد انگشتان دست هم نمی رسد و اگر دولت های قبلی به اندازه دولت نهم و دهم به جنوب شرق توجه می کردند شاید امروز شاهد قطب بالقوه اقتصادی در کشور می بودیم. «یعقوبی» اظهار می دارد: تنها راه زنده نگه داشتن صنعت در این نقطه از کشور معافیت های مالیاتی ویژه است تا سرمایه داران بزرگ را جذب کرده و موجب ایجاد واحدهای تخصصی مادر در استان باشیم. یکی از کارشناسان اقتصادی در این خصوص می گوید: دوری از مرکز در کنار هزینه های حمل و نقل، نبود نیروی متخصص صنعتی در تعمیر و نگه داری دستگاه های صنعتی، هزینه تولید را افزایش داده است. «منصور شکوری مقدم» می افزاید: این در حالی است که باید هزینه واردات برخی مواد خام مصرفی را هم در بخش تولید به آن اضافه کرد. وی می گوید: توسعه صنعت حمل و نقل و راه اندازی و ساماندهی وضعیت آن باید به عنوان اولین مبحث دیده شود زیرا اگر در کنار این مسائل آزادسازی یارانه ها هم انجام شود فقط ارزش افزوده ای که هزینه تمام شده حمل و نقل به قیمت کالا تحمیل می کند صنعت استان را فلج خواهد کرد.«محمد عبدی» دیگر کارشناس اقتصادی نیز در این باره می گوید: منابع مادر در تمامی دنیا باعث ایجاد ۹۶ درصد اشتغال زایی و صنایع کوچک باعث ایجاد ۹۰ درصد اشتغال می شود که می توان با ایجاد آن ها برای از بین بردن مشکلات بیکاری بهره گرفت. وی با اشاره به بسته شدن مرزها در دوره های زمانی متفاوت تصریح می کند: این در حالی است که بسیاری از افرادی که قبلا به قاچاق کالا و سایر موارد مشغول بوده اند اکنون به دلیل نداشتن سواد و ساماندهی مناسب و برنامه ریزی برای آن ها از مشکل فقر و بیسوادی رنج می برند که با راه اندازی واحدهای تولیدی و صنعتی می توان برای آن ها هم شغل ایجاد کرد. وی می افزاید: باید در تعرفه های آب و برق برای نواحی صنعتی و شهرک ها در کنار معافیت مالیاتی که امری ضروری برای کاهش قیمت تمام شده کالاها است در نگاه ویژه بسته تشویقی سرمایه گذاری در سیستان و بلوچستان ایجاد کرد. «عبدی»می گوید:شاید ظرفیت های اقتصادی و سرمایه گذاری زیادی در این استان موجود باشد اما آیا بسته تشویقی در سبد جنوب شرق وجود دارد که سرمایه گذار با مقایسه آن با سایر مناطق کشور تشویق به سرمایه گذاری در این نقطه از کشور شود؟ در پاسخ به این سوال نماینده مردم سیستان و بلوچستان در مجلس شورای اسلامی می گوید: نمایندگان استان به دنبال ایجاد بسته تشویقی هستند.

«محمد علی کیخا» می افزاید: طی نامه ای پیشنهاداتی ازجمله معافیت مالیاتی واحدهای تولید و یا تخفیف های ویژه ای به آن ها از سوی شرکت شهرک های صنعتی سیستان و بلوچستان ارائه شده است که به دلیل فصل تعطیلات مجلس نمی توان کاری کرد. نماینده مردم زابل در مجلس شورای اسلامی می گوید: اگر در جلسات کمیسیون تلفیق فرصت برای ارائه این مطلب تمام نشده باشد مطمئنا سعی بر به نتیجه رساندن آن در فرصت باقی مانده خواهیم داشت . وی اظهار می دارد: یکی از راه های افزایش مزیت نسبی همین است که هزینه های مالیاتی باید برای ضعف سیستان و بلوچستان کاهش یابد زیرا ارقام مالیاتی درشت است و صنعت گران استان شاید نتوانند از عهده آن برآیند. اما از طرفی هم در حال حاضر دیگر نمی توان در کمیسیون صنایع و معادن مصوبه ای را اضافه کرد و باید تنها منتظر کمیسیون تلفیق بود. یکی از صنعت گران استان هم در این خصوص می گوید: زمانی آرد به صورت یارانه ای برای تولید ماکارونی به ما تحویل می شد که با تولید و فروش آن در استان و حتی صادرات آن رونق خوبی در سیستان و بلوچستان داشتند. اما پس از حذف یارانه آرد بیشتر واحدهای تولید ماکارونی متضرر شدند و توان بازپرداخت اقساط و ادامه روند تولید خود را نداشتند. وی می افزاید: برخی دوستان که واحد تولیدی داشتند واحد خود را رها کرده اند. برخی دیگر واگذار کردند و برخی هم خط تولید خود را تغییر دادند. وی می گوید: با راهنمایی شرکت شهرک های صنعتی خط تولید برخی واحدها که توان تولید نداشتند به تولید و بسته بندی گوشت برای صادرات اختصاص یافت. وی اظهار می دارد: ما خواهان کار و ایجاد ظرفیت های اشتغالی در استانمان هستیم اما نیاز به حمایت کلان دولت برای بقا و رشد در کنار واحدهای صنعتی بزرگ کشور داریم زیرا که توان رقابت نداریم و اگر دولت هم از ما حمایت جدی نکند ورشکستگی صنعت در سیستان و بلوچستان را شاهد خواهیم بود.